Dyybuk

من از سرزمین نا باوری ها می آیم

از سرزمین عدم (!)

نه!

آن سرزمین وجود بوده

من به سرزمین عدم آمده ام!

آدمک های تو خالی و پوچ را با ظاهری عریان به تماشا نشستم....

 و زمانی که رو بروی تو نشستم،

تنها مرز بین هیچ و همه،

شیشه ای از جنس خود من بود

 و اندیشه باور آدمک های پوچی در سرزمین عدم کار بسیار دشواریست...

و افسوس که هرگز آن شیشه شکسته نشد...